Przejdź do głównej treści
Uwaga: zamówienia złożone od godziny 10:00 w dniu 23 grudnia do dnia 28 grudnia zostaną zrealizowane i wysłane w dniu 29 grudnia.
Otwórz wyszukiwarkę
Szukaj
Zamknij wyszukiwarkę Wyczyść Szukaj
Produkty w koszyku: 0. Zobacz szczegóły

Kategorie

Kategorie

Reishi – właściwości, działanie i zastosowanie. Co warto wiedzieć o Ganoderma lucidum?

Reishi – właściwości, działanie i zastosowanie. Co warto wiedzieć o Ganoderma lucidum?

Reishi to grzyb nadrzewny o charakterystycznej, błyszczącej powierzchni.

Nazwę reishi zna dziś wiele osób sięgających po suplementy diety, ale znacznie rzadziej idzie za tym rzeczywista wiedza o tym, czym ten grzyb jest i z czego wynika jego działanie.

Ganoderma lucidum zawiera liczne substancje biologicznie czynne, a ich obecność tłumaczy, dlaczego suplementacja preparatów bazujących na tym składniku tak często pojawia się w kontekście wzmacniania odporności, wspierania zdrowia układu krążenia i ochrony komórek przed stresem oksydacyjnym.

Z tego artykułu dowiesz się:

  • czym jest reishi,
  • jakie substancje biologicznie czynne zawiera reishi,
  • jak reishi oddziałuje na organizm człowieka,
  • jak wykorzystać działanie reishi w praktyce,
  • jakie inne kierunki działania reishi są obecnie badane.

Czym jest reishi?

Reishi to nazwa grzyba należącego do rodzaju Ganoderma. W większości publikacji odnosi się do gatunku Ganoderma lucidum, choć w ostatnich latach badacze zwracają uwagę, że pod tą nazwą mogą występować również inne, bardzo blisko spokrewnione gatunki z tego samego rodzaju.

W Azji grzyb ten znany jest od bardzo dawna. W języku chińskim funkcjonuje nazwa lingzhi, tłumaczona jako „grzyb duchowej mocy” lub „grzyb długowieczności”. W Japonii przyjęła się nazwa reishi. Z czasem zaczęła pojawiać się również w Europie i Ameryce Północnej. W polskiej nomenklaturze botanicznej stosuje się określenie lakownica lśniąca.

Tradycja użycia reishi (lingzhi) jest azjatycka, natomiast grzyby z rodzaju Ganoderma występują szerzej. Współcześnie surowiec do suplementów bardzo często pochodzi z upraw kontrolowanych, prowadzonych na podłożach roślinnych lub drewnie.

Jak wygląda reishi?

Reishi należy do grupy grzybów nadrzewnych. Rozwija się na pniach lub korzeniach drzew (najczęściej liściastych). W naturalnych warunkach można go znaleźć na powalonym, rozkładającym się drewnie. Grzyb czerpie z niego składniki odżywcze i w ten sposób uczestniczy w naturalnym procesie rozkładu materii organicznej w leśnym ekosystemie.

Owocnik reishi ma bardzo charakterystyczny wygląd. Jego powierzchnia jest gładka, twarda, błyszcząca i przypomina lakierowaną powłokę – stąd właśnie polska nazwa lakownica. Kolor może wahać się od pomarańczowego przez czerwono-brązowy aż po ciemnobrązowy. Kapelusz ma zwykle kształt wachlarza lub półokręgu i wyrasta bezpośrednio z drewna.

Pod względem kulinarnym nie przypomina grzybów znanych z codziennej kuchni. Dojrzałe owocniki są bardzo twarde i włókniste. Ich struktura przypomina raczej zdrewniałą tkankę niż miękki miąższ borowików czy podgrzybków. Z tego powodu nie wykorzystuje się ich jako typowego składnika potraw.

Grzyb zawiera związki, którym przypisuje się korzystne działanie biologiczne, dlatego nauczyliśmy się przetwarzać go w taki sposób, by móc je wykorzystywać. Najczęściej stosuje się suszone i sproszkowane owocniki albo ekstrakty uzyskiwane podczas długiego gotowania lub w procesie ekstrakcji alkoholowej. W takiej formie materiał trafia do suplementów diety.

Nazewnictwo a właściwości

Przez wiele lat różne gatunki z rodzaju Ganoderma traktowano jako jeden gatunek – Ganoderma lucidum. Dopiero bardziej szczegółowe analizy wykazały, że część grzybów sprzedawanych jako reishi należy do innych, bardzo blisko spokrewnionych gatunków.

W publikacjach coraz częściej pojawia się ogólne określenie „grzyby z rodzaju Ganoderma”, a dopiero później wskazuje się konkretny gatunek użyty w badaniu.

Określenie „reishi” stosowane w suplementach diety ma często charakter handlowy i nie zawsze odnosi się do jednego, ściśle zdefiniowanego gatunku (może obejmować różne gatunki z rodzaju Ganoderma). Oznaczenie Ganoderma lucidum na etykiecie nie zawsze odpowiada klasyfikacji botanicznej – w części analiz genetycznych identyfikowano w takich produktach inne, blisko spokrewnione gatunki, m.in. Ganoderma lingzhi lub Ganoderma sichuanense.

Jeśli chcesz mieć pewność, szukaj konkretnych informacji na etykietach (np. Reishi (Ganoderma lucidum) – 100% czysty ekstrakt w preparacie MycoMedica Reishi 90 kapsułek, Lakownica Lśniąca).

Co sprawiło, że właśnie ten grzyb wzbudził tak duże zainteresowanie? Odpowiedź prowadzi do jego składu chemicznego.

Jakie substancje biologicznie czynne zawiera reishi?

Owocniki grzybów z rodzaju Ganoderma zawierają liczne związki chemiczne zdolne do oddziaływania na różne procesy. Ich ilość oraz wzajemne proporcje zależą od gatunku grzyba, sposobu uprawy, wieku owocnika oraz metody przygotowania ekstraktu.

Substancje biologicznie czynne to cząsteczki obecne w żywności lub surowcach roślinnych, które po spożyciu oddziałują na reakcje biochemiczne zachodzące w organizmie.

Polisacharydy

Najczęściej opisywaną grupę związków obecnych w reishi stanowią polisacharydy. Tego typu związki występują powszechnie w świecie roślin, zwierząt i grzybów. W organizmach pełnią różne funkcje – budują struktury komórkowe albo stanowią formę magazynowania energii.

W przypadku reishi najczęściej opisuje się β-glukany.

Triterpeny

Triterpeny to związki lipidowe. W owocnikach grzybów z rodzaju Ganoderma zidentyfikowano wiele takich związków. W odniesieniu do nich pojawia się ogólne określenie – kwasy ganoderowe.

Często podkreśla się ich strukturalne podobieństwo do steroidów, choć są to związki należące do innej grupy chemicznej i powstające w odmiennych szlakach metabolicznych. Warto podkreślić, że nie są hormonami i nie mają podobnych właściwości.

Związki fenolowe

Wspólną cechą związków fenolowych występujących w reishi, jest zdolność do uczestniczenia w reakcjach związanych z neutralizowaniem reaktywnych form tlenu.

Związki mogą wchodzić w reakcje z takimi cząsteczkami i w ten sposób ograniczać ich reaktywność. Wychwytują je i neutralizują.

Wśród opisywanych związków znajdują się m.in.:

  • kwas galusowy,
  • kwas protokatechowy,
  • kwas kawowy.

Jak wybrać suplement z reishi?

  1. Sięgaj po preparaty, w których jasno opisano sposób przygotowania ekstraktu – różne metody „wyciągają” z surowca inne grupy związków.
  2. Szukaj konkretnych wartości na etykiecie – informacja o zawartości polisacharydów, β-glukanów lub triterpenów mówi więcej niż sama nazwa. Przykładem standaryzowanego produktu jest MycoMedica MycoBaby Smoczy Syrop Dla Dzieci (zawiera ekstrakt z Ganoderma lucidum standaryzowany na 30% polisacharydów)
  3. Zwróć uwagę na surowiec – preparaty z owocnika mają inny profil niż te z grzybni.
  4. Sprawdź transparentność producenta – dostęp do wyników badań i informacji o pochodzeniu surowca ułatwia ocenę jakości.
  5. Wybieraj formę dopasowaną do siebie – kapsułki są najprostsze w stosowaniu, proszek daje większą elastyczność dawkowania, a ekstrakty zwykle mają wyższe stężenie składników.

Jak reishi oddziałuje na organizm człowieka?

Reishi budzi zainteresowanie ze względu na możliwy wpływ na odporność, regenerację i ogólne funkcjonowanie organizmu.

Złożony skład chemiczny owocników reishi pozwala zrozumieć, skąd bierze się zainteresowanie tym grzybem w dietetyce i medycynie.

Cząsteczki obecne w ekstraktach z reishi mogą wchodzić w kontakt z różnymi strukturami komórkowymi. Oddziałują z receptorami znajdującymi się na powierzchni komórek, wpływają na aktywność enzymów oraz na przekazywanie sygnałów wewnątrz komórki.

W efekcie uruchamiane są określone reakcje. Jakie?

Wsparcie naturalnej odporności organizmu

Układ immunologiczny każdego dnia rozpoznaje i usuwa ogromną liczbę drobnoustrojów, fragmentów uszkodzonych komórek oraz innych cząsteczek uznanych za obce.

Limfocyty T odpowiadają za rozpoznawanie antygenów i koordynowanie odpowiedzi immunologicznej. Makrofagi pełnią funkcję komórek „porządkujących” – pochłaniają drobnoustroje, fragmenty uszkodzonych komórek oraz inne cząstki uznane za obce.

Aby układ immunologiczny mógł sprawnie pracować, komórki odpornościowe muszą stale komunikować się ze sobą i reagować na sygnały pochodzące z otoczenia. W tym celu wykorzystują receptory – białka znajdujące się w błonie komórkowej. Ich zadaniem jest rozpoznawanie określonych fragmentów cząsteczek i przekazywanie informacji do wnętrza komórki.

Niektóre składniki reishi oddziałują właśnie z takimi receptorami. Kontakt tych cząsteczek z komórkami odpornościowymi może korzystnie wpływać na ich aktywność.

W trakcie reakcji odpornościowej komórki układu immunologicznego „porozumiewają” się ze sobą za pomocą cytokin.

Gdy wyspecjalizowana komórka wykryje drobnoustrój lub fragment uszkodzonej tkanki, zaczyna wydzielać cytokiny do otoczenia. Cytokiny docierają do innych komórek odpornościowych i przekazują informację o tym, że w danym miejscu pojawiło się zagrożenie. W odpowiedzi kolejne komórki zaczynają się aktywować, przemieszczać w kierunku ogniska reakcji zapalnej lub wytwarzać własne mediatory odpowiedzi immunologicznej. W ten sposób reakcja obronna organizmu zostaje stopniowo nasilona i obejmuje coraz większą liczbę struktur układu odpornościowego.

Jaka jest w tym wszystkim rola reishi?

  • W analizach laboratoryjnych sprawdza się m.in. czy kontakt komórek odpornościowych z ekstraktami z reishi zmienia ilość wydzielanych cytokin. Analizuje się na przykład stężenie interleukin (np. IL-2, IL-6) czy czynnika martwicy nowotworów TNF-α, ponieważ właśnie te cząsteczki uczestniczą w regulacji aktywności limfocytów, makrofagów oraz innych komórek biorących udział w odpowiedzi immunologicznej.

Obserwacje pokazują, że część związków obecnych w grzybach z rodzaju Ganoderma może oddziaływać na mechanizmy regulujące pracę układu odpornościowego. Nie oznacza to jednak prostego „wzmacniania odporności”.

Chodzi raczej o wpływ na sposób komunikacji między komórkami immunologicznymi oraz na intensywność reakcji zapalnej. Organizm nie tyle jest bardziej odporny, ile jest w stanie skuteczniej się bronić.

Wpływ na prawidłowe funkcjonowanie układu krążenia

Układ krążenia tworzy rozbudowaną sieć naczyń krwionośnych oraz serce, które utrzymuje stały ruch krwi w organizmie. Wraz z krwią transportowany jest tlen z płuc do tkanek, a także glukoza, aminokwasy, witaminy i inne składniki potrzebne komórkom do wytwarzania energii i budowy struktur komórkowych. W przeciwnym kierunku odprowadzane są produkty przemian metabolicznych – między innymi dwutlenek węgla oraz różne związki powstające w trakcie pracy komórek.

Sprawność tego układu zależy od kilku wzajemnie powiązanych mechanizmów. Istotny jest stan ścian naczyń krwionośnych, właściwości fizykochemiczne krwi oraz aktywność komórek tworzących śródbłonek.

Śródbłonek to cienka warstwa komórek pokrywająca wnętrze tętnic, żył i naczyń włosowatych. Choć ma zaledwie jedną warstwę komórek, bierze udział w wielu procesach regulujących pracę układu krążenia.

Komórki śródbłonka wpływają między innymi na rozszerzanie i zwężanie naczyń krwionośnych, a więc na to, z jaką łatwością krew przepływa przez ich światło. Wydzielają również różne cząsteczki sygnałowe, które oddziałują na komórki mięśniowe w ścianie naczynia oraz na elementy morfotyczne krwi. W ten sposób uczestniczą w regulacji przepływu krwi, procesów zapalnych oraz reakcji związanych z krzepnięciem.

Tłuszcze obecne w organizmie również przemieszczają się wraz z krwią. Ponieważ cząsteczki lipidów nie rozpuszczają się w środowisku wodnym, organizm transportuje je w specjalnych strukturach określanych jako lipoproteiny.

Są to cząsteczki zbudowane z tłuszczów połączonych z białkami transportowymi. Do tej grupy należą m.in. lipoproteiny LDL i HDL. Ich stężenie oraz wzajemne proporcje wpływają na procesy zachodzące w ścianach naczyń krwionośnych.

Przy omawianiu korzyści związanych z suplementacją reishi zwraca się uwagę na to, że związki obecne w ekstrakcie oddziałują na komórki śródbłonka oraz na przemiany lipidów krążących we krwi.

Te dwa obszary – funkcjonowanie śródbłonka i gospodarka lipidowa – należą do najczęściej omawianych zagadnień w kontekście prawidłowej pracy układu sercowo-naczyniowego.

Co na ten moment wiadomo o reishi?

  • W doświadczeniach prowadzonych na komórkach w warunkach laboratoryjnych obserwowano między innymi zmiany w wytwarzaniu tlenku azotu (NO). Jest to cząsteczka sygnałowa produkowana przez komórki śródbłonka. Odpowiada za rozluźnienie mięśni gładkich w ścianie naczyń krwionośnych, a więc za ich prawidłowe rozszerzanie i regulację przepływu krwi.
  • Niektóre składniki obecne w owocnikach reishi (przede wszystkim triterpeny oraz polisacharydy) bada się pod kątem wpływu na metabolizm cholesterolu oraz funkcjonowanie lipoprotein transportujących tłuszcze w krwiobiegu. Wyniki są obiecujące pod kątem wykorzystywania suplementacji we wspieraniu leczenia i profilaktyki chorób związanych z zaburzeniami lipidowymi.
  • W literaturze opisuje się również oddziaływanie ekstraktów z reishi na procesy związane z agregacją płytek krwi, czyli ich zlepianiem się w trakcie tworzenia skrzepu. Płytki krwi pełnią ważną funkcję w zatrzymywaniu krwawienia po uszkodzeniu naczynia, jednak nadmierna aktywność tych komórek może sprzyjać powstawaniu zakrzepów. W tym kontekście działają przede wszystkim triterpeny z grupy kwasów ganoderowych – mogą ograniczać nadmierne (nieprawidłowe) zlepianie się płytek krwi.

Ochrona komórek przed stresem oksydacyjnym

Komórki organizmu nieustannie wykorzystują tlen podczas wytwarzania energii. Procesy zachodzą w wielu strukturach komórkowych, przede wszystkim w mitochondriach. W ich trakcie powstają również bardzo reaktywne cząsteczki (wolne rodniki).

Cząsteczki te łatwo wchodzą w reakcje z innymi składnikami komórki. Mogą oddziaływać z lipidami budującymi błony komórkowe, z białkami oraz z materiałem genetycznym. W niewielkiej ilości uczestniczą w przekazywaniu sygnałów między komórkami i w regulacji różnych procesów biologicznych. Ich nadmiar prowadzi jednak do stopniowych uszkodzeń struktur komórkowych.

To opis dość powszechnie znanego terminu – stresu oksydacyjnego. Dochodzi do niego wtedy, gdy ilość reaktywnych cząsteczek tlenu przekracza zdolność organizmu do ich neutralizowania.

W przypadku grzybów z rodzaju Ganoderma zwraca się uwagę na obecność wielu związków, które mogą uczestniczyć w reakcjach ograniczających stres oksydacyjny. Do tej grupy zalicza się m.in. związki fenolowe, polisacharydy oraz triterpeny obecne w owocnikach reishi.

Analizy dotyczą m.in. tego, jak związki obecne w grzybie reagują z reaktywnymi formami tlenu oraz jak wpływają na aktywność enzymów uczestniczących w komórkowych mechanizmach ochronnych.

Jak wykorzystać działanie reishi w praktyce?

Regularność i dobrze dobrana forma preparatu mają znaczenie przy planowaniu suplementacji reishi.

Sama znajomość mechanizmów działania jeszcze niewiele daje. Znacznie ważniejsze jest pytanie, kiedy wiedza o reishi rzeczywiście przydaje się podczas planowania suplementacji.

W tym miejscu trzeba zachować ostrożność – reishi nie jest lekiem i nie zastępuje diagnostyki ani leczenia. Można natomiast rozważać je jako uzupełnienie postępowania u osób, u których celem jest wsparcie odporności, ochrona układu sercowo-naczyniowego albo ograniczenie skutków przewlekłego przeciążenia organizmu.

Suplementację reishi mogą rozważyć:

  • osoby ze skłonnością do częstych infekcji. Chodzi głównie o tych pacjentów, którzy łatwo „łapią” sezonowe zakażenia i długo wracają do formy po przeziębieniu;
  • osoby żyjące w przewlekłym napięciu i przeciążeniu. Długotrwały stres może wpływać na sen, regenerację i ogólne samopoczucie;
  • pacjenci z zaburzeniami lipidowymi. Mamy na myśli osoby z podwyższonym stężeniem cholesterolu całkowitego, frakcji LDL lub trójglicerydów. Suplementacja nie zastępuje diety, redukcji masy ciała ani leczenia farmakologicznego, ale może być rozpatrywana jako uzupełnienie szerszego planu postępowania;
  • osoby z podwyższonym ryzykiem sercowo-naczyniowym. Dotyczy to pacjentów z nadwagą, otyłością, małą aktywnością fizyczną, nieprawidłowym profilem lipidowym albo obciążonym wywiadem rodzinnym;
  • osoby, które szukają wsparcia uzupełniającego przy diecie przeciwzapalnej i kardioprotekcyjnej.

Warto też jasno zaznaczyć, kto powinien uważać na suplementację. Mowa o:

  • pacjentach przyjmujących leki przeciwzakrzepowe, hipotensyjne i przeciwcukrzycowe,
  • pacjentach przed zabiegami operacyjnymi,
  • kobietach w ciąży i karmiących piersią,
  • dzieciach i młodzieży.

Z czego wynika potrzeba zachowania ostrożności? Składniki obecne w reishi mogą oddziaływać na procesy związane z krzepnięciem krwi, ciśnieniem tętniczym oraz gospodarką glukozową. Jednoczesne stosowanie preparatu i niektórych leków może zmieniać ich działanie.

Część związków obecnych w reishi może wpływać na aktywność płytek krwi i proces tworzenia skrzepu. Przy jednoczesnym przyjmowaniu leków o podobnych właściwościach wzrasta ryzyko nadmiernego krwawienia. Podobna ostrożność dotyczy leków obniżających ciśnienie tętnicze oraz poziom glukozy – suplementacja może nasilać ich działanie i prowadzić do zbyt dużych spadków wartości.

Z tego samego powodu istotne pozostaje przygotowanie do zabiegów chirurgicznych. Preparaty z reishi warto odstawić z wyprzedzeniem przed planowanym zabiegiem (1–2 tygodnie), zgodnie z zaleceniem lekarza prowadzącego lub anestezjologa. Ma to związek z bezpieczeństwem okołooperacyjnym i ograniczeniem ryzyka krwawień w trakcie oraz po zabiegu.

Jakie inne kierunki działania reishi są obecnie badane?

Efekty działania reishi na odporność, reakcje zapalne i funkcjonowanie układu krążenia należą do najlepiej opisanych obszarów badań nad tym grzybem. Naukowcy wskazują jednak również inne kierunki analiz. W wielu publikacjach pojawiają się dane sugerujące potencjalny wpływ składników Ganoderma na inne procesy fizjologiczne.

Trzeba jednak jasno zaznaczyć, że część z tych obserwacji pochodzi z badań laboratoryjnych lub doświadczeń na modelach zwierzęcych. W takich warunkach ocenia się oddziaływanie pojedynczych związków na komórki, tkanki lub określone szlaki biochemiczne. Dopiero dobrze zaprojektowane badania kliniczne pozwalają określić, czy podobne efekty pojawiają się również u ludzi. Nie można jednak zaprzeczyć, że efekty są obiecujące.

Wśród najczęściej omawianych kierunków badań nad reishi pojawiają się m.in.:

  • oddziaływanie na komórki nowotworowe;
  • wpływ na metabolizm tkanki kostnej (duży potencjał we wsparciu pacjentów z osteoporozą);
  • potencjalne działanie przeciwdrobnoustrojowe;
  • wpływ na metabolizm glukozy (możliwe korzyści u osób zmagających się z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej);
  • oddziaływanie na funkcjonowanie wątroby.

Wszystkie powyżej wskazane kierunki pozostają przedmiotem dalszych badań. Z tego powodu wymagają ostrożnej interpretacji i nie stanowią obecnie podstawy do formułowania jednoznacznych zaleceń dotyczących suplementacji.

FAQ – najczęstsze pytania o reishi

Ekstrakt wodny, alkoholowy czy mieszany – czym się różnią?

Metoda ekstrakcji decyduje o tym, które związki dominują w preparacie – wodna sprzyja polisacharydom, alkoholowa triterpenom, a połączenie obu daje szerszy profil.

Co powinno znaleźć się na etykiecie?

Warto szukać danych liczbowych dotyczących składu oraz informacji o surowcu, zamiast ogólnych określeń bez konkretów.

Jaka ilość ma sens?

Zakres stosowania zależy od preparatu i jego stężenia, dlatego punkt odniesienia stanowią zalecenia producenta, a nie jedna uniwersalna dawka.

Jak sprawdzić jakość produktu?

Szukaj informacji o badaniach na obecność zanieczyszczeń oraz jasne wskazanie miejsca i sposobu uprawy grzyba.

Owocnik czy grzybnia – na czym polega różnica?

Owocnik to właściwa część grzyba (to wyrasta z ziemi i jest widoczne w naturze), natomiast grzybnia rośnie w podłożu i może zawierać jego pozostałości.

Kiedy i jak przyjmować reishi?

Najlepiej zacząć od mniejszej dawki i obserwować reakcję organizmu. Porę dnia warto dobrać indywidualnie – częściej zaleca się suplementację w ciągu dnia, rzadziej wieczorem.

Po jakim czasie ocenić efekt?

Pierwsze wnioski zwykle pojawiają się po kilku tygodniach regularnego stosowania preparatu.

Czy robić przerwy w suplementacji?

Przy dłuższym stosowaniu można wprowadzać okresowe przerwy, aby ocenić reakcję organizmu i samopoczucie bez suplementacji. W taki sposób najlepiej obserwuje się efekty.

 

Bibliografia

  1. Khatian, N., & Aslam, M. (2018). A review of Ganoderma lucidum (Reishi): A miraculous medicinal mushroom. Inventi Rapid: Ethnopharmacology, 4, 1-6.
  2. Loyd, A. L., Richter, B. S., Jusino, M. A., Truong, C., Smith, M. E., Blanchette, R. A., & Smith, J. A. (2018). Identifying the “mushroom of immortality”: assessing the Ganoderma species composition in commercial Reishi products. Frontiers in Microbiology, 9, 1557.
  3. El Sheikha, A. F. (2022). Nutritional profile and health benefits of Ganoderma lucidum “Lingzhi, Reishi, or Mannentake” as functional foods: Current scenario and future perspectives. Foods, 11(7), 1030.
  4. Zhong, Y., Tan, P., Lin, H., Zhang, D., Chen, X., Pang, J., & Mu, R. (2024). A review of Ganoderma lucidum polysaccharide: preparations, structures, physicochemical properties and application. Foods, 13(17), 2665.
  5. Zhang, H., Zhang, J., Liu, Y., & Tang, C. (2023). Recent advances in the preparation, structure, and biological activities of β-glucan from Ganoderma species: a review. Foods, 12(15), 2975.
  6. Seweryn, E., Ziała, A., & Gamian, A. (2019). Właściwości triterpenów z lakownicy lśniącej–Ganoderma lucidum (Fr.) Karst. Postepy Hig Med Dosw (online), 73, 1-8.
  7. Wu, S., Zhang, S., Peng, B., Tan, D., Wu, M., Wei, J., ... & Luo, H. (2024). Ganoderma lucidum: a comprehensive review of phytochemistry, efficacy, safety and clinical study. Food Science and Human Wellness, 13(2), 568-596.
  8. Pozzobon, R. G., Rutckeviski, R., de Lima, L. S., Oliveira, C. S., & Smiderle, F. R. (2026). Anti-Inflammatory Potential of Ganoderma lucidum Triterpenes: A Systematic Review and Meta-Analysis of Preclinical Evidence. Pharmaceuticals, 19(1), 188.
  9. Liu, Y., Ren, S., Sang, Q., Cheng, X., & Bi, Y. (2025). Potential Active Compounds of Ganoderma lucidum and Their Anticancer Effects: A Comprehensive Review. Food science & nutrition, 13(8), e70741.
  10. Yeh, C. H., Chen, H. C., Yang, J. J., Chuang, W. I., & Sheu, F. (2010). Polysaccharides PS-G and protein LZ-8 from Reishi (Ganoderma lucidum) exhibit diverse functions in regulating murine macrophages and T lymphocytes. Journal of Agricultural and Food Chemistry, 58(15), 8535-8544.
  11. Jafari, A., Mardani, H., Mirzaei Fashtali, Z., & Arghavan, B. (2025). The Nutritional Significance of Ganoderma lucidum on Human Health: A GRADE‐Assessed Systematic Review and Meta‐Analysis of Clinical Trials. Food science & nutrition, 13(6), e70423.
  12. Yang, Y., Yu, T., Tang, H., Ren, Z., Li, Q., Jia, J., ... & Pei, J. (2020). Ganoderma lucidum immune modulator protein rLZ-8 could prevent and reverse bone loss in glucocorticoids-induced osteoporosis rat model. Frontiers in Pharmacology, 11, 731.
  13. Bhardwaj, A., & Misra, K. (2020). A Comprehensive Review on Ganoderma lucidum derived Bioactive peptide Ling Zhi-8. Inter J Environ Health Sci, 2, 30-36.